Medal XII Edycji Biegu „O Błękitną Wstęgę”

Na rewersie medalu widnieje wierne odzwierciedlenie fragmentu zachowanego muru obronnego.

Autorem projektu medalu jest Robert Wowk – Pracownia Projektowa „PORTAL”.

Mury obronne

Mury, otaczające cały średniowieczny i nowożytny Stargard, były ważnym elementem fortyfikacji, łączącym główne budowle obronne: bramy, baszty, basteje i czatownie. Niegdyś, wraz z umocnieniami ziemnymi, stanowiły silnie strzeżoną granicę miasta, dziś są godnym podziwiania, zabytkowym zespołem obronnym uznanym w 2010 r. za Pomnik Historii.

Stargard, jako jedno z najbogatszych i najważniejszych miast na Pomorzu, leżący niedaleko granicy księstwa, musiał być dobrze ufortyfikowany. Mury miejskie, jako jeden z elementów tych umocnień, powstawały i rozwijały się w kilku etapach na przestrzeni pięciu wieków (XIII-XVII w.). W tym czasie, część istniejących już odcinków, ze względu na upowszechnienie broni palnej, było modernizowanych. W najwyższych punktach ich wysokość sięgała do 8 m, budowano je z kamieni i cegieł. Pełny obwód murów wynosił 2260 m, do dziś zachowała się ich blisko połowa. Warto dodać, że oprócz funkcji obronnych, mury wyznaczały także granicę miasta i obowiązujących w nim praw i przywilejów nadanych jego obywatelom.

Piotr Tarnawski
MAH w Stargardzie